Eto na naman tayo, isa na naman sa mga ordinaryong araw ng buhay ko. Yeah! Indeed it is. Normal lang bumaha sa lugar namin. Kaya eto ako nakatunganga na naman sa bintana habang tinatanaw ang mga taong sumusulong sa baha. Twenty one years na akong nakatira sa lugar kung saan masyadong mapalad pagdating sa baha, ang bayan ng Sta Rosa, Laguna. Kunting ulan lang nga, dapat ka nang magexpect na ilang oras na lang may ilog na naman sa harap ng bahay niyo. Member nga naman ako ng Red Cross pero di ko man lang magawa tumulong sa mga sumusulong sa baha. Hirap naman kasi pagwalang gamit, di mo alam kung ano uunahin. Safety first nga naman talaga. So ang malaking tulong na magagawa ko ay ang prayers na lang na sigurado ay makakaligtas sa lahat ng tao. Akala niyo wala akong alam sa prayers, of course meron din. Isa akong tao na pinalaki ng magulang ko na nagsasamba every Sunday.
Masyado na kong maraming nasabi sa baha na yan. Basta yon na yon. After few hours, huhupa din yan. Since I started this saying na ordinaryong araw lang ito, well ako din ay isang ordinaryong tao lamang. I'm 21 years old born and raised here sa Sta Rosa. Ordinaryo lang din features ko, isang hamak lang naman na morenong tao, na medyo singkit ang mata, matangos ang ilong, and of course maninipis na labi na alam ko ay gusto ng mga kababaihan. Nagsimula ba ako na masyadong mayabang? Totoo naman yun di ba? And before I'll let you know more about me, my name is John, yun nga, ordinaryong ordinaryo lang din.
